Saturday, February 2, 2013

സന്ധ്യയുടെ തമസ്സില്‍


കളിത്തട്ടിലെ കിളികള്‍ പറന്നകലുന്നു
ദിനച്ചര്യയാല്‍ തളര്‍ന്ന പകലും-
ദീര്‍ഘശ്വാസം  ഉതിര്‍ത്തു കഴിഞ്ഞു
ദിനകരന്‍ ആരുണ്യം ചാര്‍ത്തുന്നു
പടിഞ്ഞാറന്‍ വാനസീമയില്‍ .
ശംഖൊലി മുഖരിതം തിരുനടകള്‍
ദീപങ്ങള്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന
ഉമ്മറപ്പടികളില്‍ ; നാമജപത്താല്‍
കൃഷ്ണനും , രാമനും ,ശിവനും ,
മുപ്പത്തിമുക്കോടി  ദേവഗണങ്ങളും പിന്നെ -
അഭിനവ ആള്‍ദൈവങ്ങളും ആടിതിമിര്‍ക്കുന്നു.
എവിടെ എന്‍ ദൈവം, ഒന്നും കാണാത്ത
ഒന്നും കേള്‍ക്കാത്ത എന്‍ ദൈവം ?
വഴിയരികില്‍ ഉടുതുണി നഷ്ടമായി
നിണമൊഴുകി ജീവന്‍ പറന്നുയരും  നേരം,
അമ്മയുടെ , സഖിയുടെ , കൂടെപ്പിറപ്പിന്റെ  ,
അല്ലെങ്കില്‍ മകളുടെ ശോണിതമാം-
ചൊടികളില്‍ ഉതിരുന്ന ചോദ്യത്തിനുത്തരം.
ആരേകും  അഭിനവ ദൈവങ്ങളോ  ?
അതോ കാമത്തിന്‍ അന്ധതയില്‍
കുടപ്പിറപ്പിനെ അല്ലെങ്കില്‍  മക്കളെ പോലും 
കാമാഗ്നിയില്‍ ദഹിപ്പിക്കാന്‍ തയ്യാറായ
പുത്തന്‍ മനുഷ്യക്കോലങ്ങളോ ..?
പറയുക,സന്ധ്യേ നിന്‍ നിണം നിറയും  തമസ്സിന്‍
അഗാധതയില്‍ നീയോളിപ്പിക്കും സത്യങ്ങള്‍
ഒരുവേളയെങ്കിലും ഇവര്‍ക്കായി.